فكر ميكنم همه آدم بزرگا يك تجربه مشترك دارن…روزمرگي و تكرار!!
روزهاى هفته كار و دوندگى، تعطيلات براى استراحت و شايد كمى اتفاق جالب و هيجان انگيز به عنوان چاشنى!
كتابهاى زيادى در مورد چگونگى از بين بردن روزمرگى در زندگى وجود داره ولى خوندنش چقدر تاثير داره؟ شايد با خوندن يكي از اين كتابها دو سه هفته اى براى از بين بردن تكرار تلاش كنيم ولى دوباره روز از نو، روزى از نو!
شايد نبايد با تكرار و روزمرگى جنگيد ولى ميشه زندگى رو خيلى جدى نگرفت. من بايد از خودم شروع كنم چون حال و هواى اين روزاى زندگى من خيلى جدى شده 🙁
بيشتر به بچه ها نگاه كنيم. از لذتهاى كوچيك شاد بشيم! مثل دخترك خوشگلى كه تو مترو، فارغ از اون همه هياهو و شلوغى، نشسته و كتاب سيندرلاش رو ورق ميزنه!
يعنى واقعا نميشه مثل بچه ها زندگى كرد؟ بياين به جاى خوندن يك كتاب در مورد روشهاى زندگى هيجانى، چند هفته حال و هوا و شور و شوق و بيخيالى بچه ها رو سر مشق قرار بديم!!
گاهی باید هم کلام و هم بازی کوچولوهای سه ساله بشیم تا زندگی رو دوباره درک کنیم!!