تاریخچه و بنای خانه موزه قدیم تهران، به میرزا سید کاظم که پسر سید میرزا هدایت الله تفرشی بوده برمیگردد. ایشان اصطبلدار سلطنتی ناصرالدین شاه قاجار بوده و از طبقه اشراف دوران قاجار به حساب میآمده و همچنین بانی مسجد و مدرسه کاظمی نیز به حساب میآید. این خانه به سبک معماری دوران اواسط قاجار است و به مانند خانههای سنتی آن زمان ساخته شده است. طرح و شکل بنای عمارت کاظمی در اواخر دورهی قاجاریه شکل گرفت و در زمان رضا شاه پهلوی این عمارت تکمیل شد و همانند دیگر خانههای قدیمی و سنتی ایران از بخشهای مختلف بیرونی، اندورنی، آب انبار، مطبخ و اصطبل تشکیل شدهاست. از نکات قابل توجه این خانه وجود رختشویخانه است که در آن زمان امری بی سابقه بوده چرا که تمامی مردم به چشمهها و رودها جهت شستن لباسها میرفتند. آنچه که امروز از عمارت کاظمی باقی مانده قسمت شاه نشین آن است که یک طبقهی زیرزمین و یک طبقه بالا و دو حیاط در شمال و جنوب بناست که حیاط جنوبی در بخش بیرونی و حیاط شمالی در بخش اندرونی خانه قرار دارد. بخش اصلی ساختمان 5 متر بالاتر از حیاط قرار دارد و در نمای کلی عمارت آجرکاری خوش نقش و نفیسی انجام گرفته که زیبایی خاصی را به بنا میبخشد. عنصر اصلی تزیینات داخلی خانه موزه قدیم تهران، نقشبندی پنجرهها و درهای ارسی با شیشههای رنگی است که به سادگی در بخش درونی بنا جلوهگری میکند.
آدرس: خیابان ۱۵ خرداد. امامزاده یحیی (ع)، کوچه ابوالقاسم شیرازی.
